PAKT en een kruidentuintje op de oprit

PAKT Antwerpen

English below

Het leuke van op reis gaan (of eigenlijk niet per se op reis, maar naar nieuwe plekken gaan) is dat het me altijd nieuwe inspiratie en inzichten oplevert. Vorige week, in de herstvakantie, gingen we een paar dagen naar Antwerpen met de kinderen. Van die dagen heb een verslag gemaakt in stories op Instagram, mocht je het leuk vinden om dat terug te kijken. In Antwerpen raakte ik erg geïnspireerd door PAKT, een plek die omschreven wordt als een ‘hotspot en hutsepot van creatieve en innovatieve Antwerpse ondernemers’. PAKT werkt aan een ‘stadslandbouwproject’, wat inhoudt dat ze een vrij industriële, stadse omgeving zo groen mogelijk hebben gemaakt. Op het dak van de gebouwen verbouwen ze groenten en kruiden, op de pleintjes staan overal bakken met fruitbomen. Het zag er sfeervol en gezellig uit, een groene oase in de stad.

PAKT Antwerpen

Nu zijn Casper en ik al een tijd bezig met het ‘vergroenen’ van de oprit en voortuin van ons huis. We hebben een behoorlijk grote oprit, die toen we het huis kochten volledig bestraat was met stenen die me doen denken aan een parkeerplaats. Voor afwatering of groen was geen enkele plek. Vorig jaar al pakten we de voortuin aan door een groot aantal stenen eruit te halen en er gras, rododendrons en bomen te planten, maar we zijn er nog lang niet. Toen we het huis kochten, zagen de voortuin en oprit eruit zoals op de foto hieronder.

bestrating oprit

Het leuke van ons bezoek aan PAKT was dat we daar als het ware ons plan met de oprit verwezenlijkt zagen. Mooie, organische bestrating gecombineerd met veel groen (en prikkabel, alles wordt beter van prikkabel). Toen we thuiskwamen zaten we weer vol nieuwe ideeën om met de oprit en voortuin verder te gaan.

jaren '20 huis

bestrating oprit

Nu is het ons al best gelukt om de voortuin een stuk groener te krijgen en onlangs toverde Casper de lelijke garagedeur, die niet open kan omdat de bestrating ertegenaan is gelegd (onze auto hoeft sowieso niet in een garage, het is een gebruiksvoorwerp) om tot een houthokje dat vooral bedoeld is als insectenhotel, maar die oprit blijft een beetje een doorn in ons oog. Het liefst zou ik al die lelijke stenen verwijderen en er iets moois voor terug leggen, alleen de kasseien/kinderkopjes die we op het oog hebben zijn behoorlijk duur en niet alles kan tegelijk. Wat me erg aansprak bij PAKT is de manier waarop ze daar het groen in bakken hebben gezet, dus dat inspireerde me om thuis ook eens op zoek te gaan naar een grotere plantenbak voor op de oprit.

kruidentuintje maken in bloembak

Op marktplaats vond ik een zogenaamde metalen stapelbak, oorspronkelijk bedoeld om bijvoorbeeld steigeronderdelen in op te slaan. We kregen ‘m met moeite mee in onze Suzuki Swift, maar aangezien álles in een Suzuki Swift past zolang je het maar graag genoeg wil, lukte het uiteindelijk toch. Eenmaal op de oprit besloten we de stapelbak te vullen met kruiden en de vijg die we meenamen van La Muralla Roja*.

Onze oprit is weer wat groener én we kunnen vanaf nu koken met onze eigen kruiden. Win-win! Wens je een fijne dag.

When we bought our house, the front yard and drive were nothing but pavement. There were barely any plants. We started to make a change almost right after we got the keys and planted trees, rhododendron and a lot of other plants to make our house and the garden look friendlier. When we recently visited PAKT, an inspirational green oasis in the city of Antwerp, we got inspired to create our own small herb garden in an old stacking bin. Very happy with the result! 

*Toen we op vakantie waren bij La Muralla Roja brak ik daar een stukje tak af van een grote vijgenboom. Geheel tegen m’n verwachting in groeide dat takje eenmaal in Nederland uit tot deze vijgenboom. Hij groeit zo hard dat hij alweer toe was aan een nieuwe bak. Het is een fantastische herinnering aan onze vakantie.

6

Najaars DIY I: Herfstkrans

ontwerpbureau zilverblauw

(English below)

Mus, onze jongste zoon, vroeg me of we een herfstkrans konden maken. Hij wil later kunstenaar worden en grijpt elke mogelijkheid om creatief bezig te zijn aan. We maakten er een waar project van. Nu we een beetje zijn gesetteld in het nieuwe huis heb ik sowieso weer wat meer zin om creatieve projecten op te pakken. Het mooie van deze krans is dat we er niks nieuws voor hebben hoeven kopen. Zelfs de krans (zo’n simpele strokrans) vonden we bij de kringloop, voor 20 cent. De laatste tijd (eigenlijk al best een behoorlijke tijd) ben ik bewuster bezig met consumeren. Waarom zouden we steeds nieuwe dingen kopen als er al zoveel mooie dingen bestaan? Ik ging altijd al graag naar de kringloop en de rommelmarkt, maar ga nu nog wat vaker om er een alternatief te zoeken voor het kopen van nieuwe spullen.

krans op roze voordeur

Terug naar de krans. Alle bestanddelen vonden we in en om het huis, behalve het lijmpistool, dat leende ik omdat ik onze twee lijmpistolen niet meer kan vinden na de verhuizing (zeg me dat ik niet de enige ben). Mus en ik zochten kastanjes bij de kastanjebomen in het centrum van ons dorp, haalden mos en besjes uit onze tuin en recycleden de oranje lampionnetjes uit het boeket dat je op deze foto ziet.

roze voordeur

Pjoes knutselde gezellig mee en vond het een goed idee om in de doos met kastanjes te gaan zitten. Het maken van de krans is supersimpel: lijm de kastanjes op de strokrans. Het is niet nodig om dat heel netjes te doen, omdat je de ruimte tussen de kastanjes later op kunt vullen met mos. Het mos kun je er gewoon tussen duwen. Wikkel de bessentakjes en andere entourage om de krans heen en zet vast met binddraad. We hebben de herfstkrans opgehangen met lint dat ik nog over had van de DIY die je ziet in deze post van vorig jaar.

herfstkrans maken

Om het herfstgevoel compleet te maken, bezochten we voor het tweede jaar op rij de pompoenboerderij in Diessen (Noord-Brabant). We hebben er een traditie van gemaakt om lampionnen uit te snijden voor Halloween en de kinderen mogen daar zelf een pompoen uitkiezen. De gepensioneerde man die de boerderij runt pakt altijd groots uit en geniet duidelijk van het bezoek wat hij krijgt. Woon je toevallig in de buurt of ben je een dagje in Noord-Brabant, het adres van de pompoenboerderij is Goorweg 4 in Diessen. Via deze site kun je zien wanneer je er terecht kunt, zoek op ‘grote pompoenen markt’ of ‘Diessen’ (deze tip is niet gesponsord of zo, ik gun deze meneer gewoon veel bezoek).

Wens je een fijne dag!

pompoenen diessen

Our youngest son Mus wants to be an artist when he grows up, so he loves every creative project he can get his hands on. We decided to make a fall wreath by using as many natural components as possible. We thrifted the simple straw wreath (20 cents), went on an adventure looking for chestnuts in the centre of our small town and discovered lots of plants with beautiful colored berries in our own garden. After finishing the wreath, we visited a local pumpkin farm so we could decorate our front door and portal for Halloween. Mus is very happy with the results. Wish you a good day!  

p.s. Mocht je je afvragen hoe we nu nog binnen komen met al die spullen voor de deur: sinds we in dit huis wonen gebruiken we de voordeur niet meer. Zelfs de pakjesbezorgers komen achterom. De voordeur is dus in feite alleen nog maar decoratief.

6

Aha!

Doordat ik vaak zo druk ben heb ik amper tijd om er bij stil te staan, maar volgend jaar is het tien (!) jaar geleden dat ik hier, op zilverblauw.nl, mijn blog begon. Een stap waarvan ik, met terugwerkende kracht, altijd wel wist dat ik hem ooit, op een manier die nog moest blijken, zou zetten. Ik werkte al een tijd als creatief ondernemer onder de naam Zilverblauw voor 2010, maar kon ik het werkveld waarin ik destijds opereerde mijn ei niet helemaal kwijt. Anne Rice schrijft in haar ‘The vampire Lestat’ (fantastisch boek overigens) “None of us really changes over time. We only become more fully what we are” en wat mijn verhaal betreft is die quote de spijker op z’n kop. Dankzij dit blog en later Instagram heb ik dingen kunnen doen waarvan ik voorheen alleen maar kon dromen. Het opende deuren en maakte dat ik me kon ontwikkelen, kon leren en ervaren. Ik werd steeds meer wie ik stiekem altijd al wilde zijn, wie ik in de kern altijd ben geweest. Ik heb fantastische dingen mogen meemaken dankzij de stap die ik in 2010 zette. Casper en ik publiceerden drie boeken en werken aan een vierde, maakten content voor talloze bedrijven, ontwikkelden samen met gelijkgestemden ons eigen woonmerk, werkten samen met vooraanstaande partners en stonden met ons huis in woonbladen en -boeken over de hele wereld. Daarnaast bestaat een steeds groter deel van ons werk uit het coachen van andere creatief ondernemers, het geven van lezingen, workshops en inspiratiesessies en komt er steeds meer ruimte voor interieurontwerp. Uiteindelijk kon ik dankzij Zilverblauw een grote persoonlijke droom waarmaken: we kochten ons droomhuis, een oud huis op een groot perceel vlakbij het centrum van ons dorp, dat we in fases helemaal zelf renoveren.

Als je bedenkt dat ik alles behalve een ondernemer ben, is dit best een bijzonder verhaal. Ik heb ondernemen altijd doodeng gevonden, en om eerlijk te zijn vind ik het dat regelmatig nog steeds. Niemand in mijn omgeving werkte als ondernemer, dus ik kon ‘het kunstje’ nergens afkijken. Toen ik net begon als creatief ondernemer was ik begin twintig. Ik was doodsbang als er een brief kwam van de Belastingdienst, stelde mijn btw-aangifte uit tot het echt niet langer kon (en dan had ik er al een week buikpijn van gehad) en schreef me niet in bij de Kamer van Koophandel omdat ik mezelf toch geen echte ondernemer vond (destijds kon dat nog omdat mijn werkzaamheden onder de titel ‘vrij beroep’ vielen, tegenwoordig is dat anders).
Tijdens een van de keren dat Casper en ik over het ondernemerschap sparden met mede-ondernemer Femke ontstond het idee voor een inspiratiedag. Een dag waarop verhalen van creatievelingen centraal staan. Waarop we onze persoonlijke do’s en don’ts delen, onze kennis en ervaring en je ons het hemd van het lijf mag vragen. Een dag waar ik zelf, als beginnend creatief ondernemer, aan deel had willen nemen. We sloegen de handen ineen met Marlous, Suus en ROOTS inspiratielocatie en de Aha-Ervaring was geboren. Wil jij leren hoe je van je hobby je werk kan maken? Wil je netwerken, kennis opdoen en geïnspireerd raken om je bedrijf naar een hoger niveau te tillen? Of heb je misschien vragen die je aan gelijkgestemden wil stellen? Dan is de Aha-ervaring precies wat je nodig hebt. HIER lees je er alles over. We zien je graag op 9 november!

Bovenstaande foto’s maakte ik tijdens ons overleg bij ROOTS inspiratielocatie, de plek waar onze inspiratiedag zal plaatsvinden. Het is een fijne, inspirerende plek met een mooi verhaal, waar we zeker ook even bij stil zullen staan.

4

Vogelhuis

oude vogelkooi

(English below)

Afgelopen zomervakantie was ik in een winkeltje in Zeeland dat brocante verkocht. Het was zo’n winkeltje dat stampvol staat met allerlei spullen, zoveel dat je door de hoeveelheid spullen bijna letterlijk de spullen niet meer ziet. Het stond vol met schatten. Op brocante ben ik niet per se dol, maar ik hóu van schatten. Unieke spullen, die je niet overal koopt en die meestal met een goed verhaal komen. In die winkel stond een vogelhuis, of eigenlijk meer een vogelkooi. Hij was enorm en leek een klein beetje op ons eigen huis. Ik vroeg wat het vogelhuis kostte en kreeg bijna een hartaanval. Het vogelhuis was victoriaans en antiek, zo leerde de verkoper mij, en daarom heel erg duur. Gedesillusioneerd verliet ik de winkel.

Maar, het vogelhuis liet me niet los. Hoe gaaf, zo’n groot vogelhuis. Associaties met allerlei verhalen en films schoten door mijn hoofd. Het miniatuurhotel uit Stephen King’s ‘The Shining’, Wes Anderson’s ‘The Grand Budapest Hotel’, het huis uit de film ‘Coraline’. Ik kwam thuis en startte op internet een fanatieke zoektocht naar een soortgelijk vogelhuis. Het was alsof ik in het konijnenhol van ‘Alice in Wonderland’ (daar zit trouwens ook een heel gaaf miniatuurhuis in, bedenk ik me nu) was gevallen: binnen de kortste keren wist ik alles over antieke vogelkooien. Hoe oud de meeste waren, hoe je kon herkennen uit welk land en zelf welke streek de vogelkooi oorspronkelijk kwam en dat, helaas, de meeste huizen niet goedkoop zijn. Ik droomde ’s nachts van oude vogelhuizen en was vastberaden er een te vinden die bij me paste, maar vond niet veel.

vogelkooi oud

Ik was er nog een tijdje van overtuigd dat het flauwekul was dat ik zo’n kooi wilde. Wat moet je ermee? Neemt ruimte in beslag, ik woon al in een echt huis, ga weg met die oude rotzooi. Dat zijn dingen die ik vaak denk als ik iets eigenlijk graag wil hebben. Ik probeerde dat heel lang en hard te denken en hoopte dat ik het hele vogelhuis-idee los zou laten. Ik stopte met zoeken. En toen, uiteraard toen, verscheen in de verken-pagina van Marktplaats, je weet wel, die pagina die je laatste zoekresultaten onthoudt, dit huis. Héél oud, uit Frankrijk (Picardie om precies te zijn – hier spreekt inmiddels een expert), met een roze voordeur. Het maakte me gelukkig vanaf het moment dat ik het zag. Ik bood nog wat weerstand, keek nog zeker een week naar de plaatjes zonder actie te ondernemen en stuurde toen de verkoopster een bericht. Lang verhaal kort: het huis werd vanuit Drenthe naar Oisterwijk gebracht met een koerier en nu ben ik heel blij.

antieke vogelkooi

Ik hou ervan dat het vogelhuis zo oud is, dat er maar één van is en dat het ongetwijfeld een geweldig verhaal heeft, waar ik graag over mag nadenken. Wie maakte het huis, waarom heeft het roze kozijnen en een roze deur en hoe kwam het via Frankrijk in Drenthe terecht en vervolgens bij mij? Als ik ’s avonds op de bank zit, kijk ik vanuit onze roze kamer naar het huis en denk ik aan de vogels die er ooit in woonden in Frankrijk en al die films en verhalen waar het huis me aan doet denken. Dit huis is voor mij een shortcut naar geluk, oude rotzooi of niet.

brocante vogelkooi

Casper maakte het huis een beetje belachelijk. Hij snapt sowieso niets van dit soort dingen. Maar hij zag wel hoe blij het huis me maakte. Dus toen hij (het ongelooflijke toeval) een week nadat mijn huis bezorgd werd op de Oisterwijkse weggeefhoek op Facebook nóg een oud vogelhuis zag, reageerde hij direct en kon ik bij een heel vriendelijke meneer onderstaande antieke kooi op gaan halen. Een renovatieproject waar hij zelf niet aan toe was gekomen, zo noemde hij het. Of ik het huis met liefde wilde restaureren. Dat beloofde ik en ik ruilde deze vogelkooi tegen een groot pak Jumbo koffiepads (kun je dat geloven? Hoe goed is dit verhaal?!). Dit huis is meer een kerk en doet me denken aan de serie ‘Dark’ en Wes Anderson’s ‘Moonrise Kingdom’. Het heeft heuse glas-in-lood raampjes en ongelooflijke details. Ik twijfel nog of ik het moet schilderen, misschien laat ik het wel zo en zet ik er alleen wat led-kaarsjes in (die kat op de foto hieronder is er inmiddels weer uit). Of ik verf het huis in één egale kleur, al vind ik dat jammer van de details. Mocht je er toevallig nog goede ideeën over hebben, dan hoor ik die graag.

oud vogelhuis

I fell in love with the charm of old bird cages and instead of one, I found two amazing cages in one week. These cages reminds me of Wes Anderson’s movies and Stephen King’s stories and are making me very happy in a way that I don’t completely understand but is very pleasant nonetheless. 

9

Winter is coming

(English below)

Mocht je het je afvragen: de titel van deze blogpost verwijst niet naar een zekere serie die ik 8 lange jaren fanatiek volgde en onlangs helaas tot een zeer teleurstellend einde kwam, maar naar het feit dat de ‘r’ weer in de maand zit en de winter er (letterlijk, dus) weer aan komt. Dat betekent dat we binnenkort het eerste vuurtje in onze kachel weer aan kunnen steken. Afgelopen weken bouwden Casper en alleskunner Wil aan een houthok tegen de garage naast ons huis. Zoals je misschien weet heeft ons huis nogal een grote tuin, die sinds 1997 niet meer was bijgehouden. Ruim 20 jaar zag de natuur haar kans schoon om onze tuin te transformeren tot een volwaardig bos. Dat kwam in principe goed uit, want wij houden van bomen. Maar omdat we graag een beetje door onze tuin wilden kunnen lopen en een zwembad wilden neerzetten voor de kinderen, ontkwamen we er niet aan om wat (jongere) bomen te kappen en eens goed te snoeien. Met als resultaat heel, heel veel kachelhout.

Afgelopen jaar stapelden we het hout op tegen de achterkant van de studio, maar omdat we die binnenkort willen gaan verbouwen, moest in elk geval een deel van het hout daar weg. Er moest een nieuw houthok komen en dat bleek een fijn project. Casper bouwde eerder, in de tuin van ons oude huis, al een kippenhok, dat ik nog steeds wel eens mis (ik wil snel weer kippen, dat is zo gezellig). We begonnen met het zoeken van een geschikte bouwtekening. Die zijn online veelvuldig en gratis te vinden, wij baseerden ons houthok losjes op deze tekening. Voor de uitvoering kozen we voor steigerhout. Dit hout is lekker stevig, heeft de tijd gehad om te kunnen ‘werken’ waardoor het bijna niet meer krimpt of uitzet en het is goed verkrijgbaar. We haalden de steigerhouten planken bij onze lokale bouwmarkt.

Het houthok biedt, naast allerlei soorten hout (de planken hierboven op de foto vormden ooit de oude vloer van ons huis, die we moesten verwijderen omdat hij deels rot was) ook opslag aan Casper’s bijl, zagen, de pizzaschep van onze outdoor oven, tuinhandschoenen en een kratje met aanmaakblokjes. Achter het huis vonden we, naast de dakpannen die we voor het dak van ons houthok konden gebruiken, een paar gietijzeren raampjes, die we voor het originele garageraam plaatsten. De jaren ’80 stickers (“Ik heb er ook één, stereo hi-fi”, in de jaren ’80 werden epische stickers gemaakt) vormen een leuk detail. Serieus, ik zou een losse blogpost kunnen maken van alle bijzondere, oude dingen die we in en om het huis vonden. Variërend van een spiegel uit het bouwjaar van het huis, een betonnen leeuw volledig opgeslokt door een bosje -Casper schrok zich rot toen hij dat ding in de struiken zag staan- en, minder leuk, een buis van asbest in de tuin, zomaar neergegooid. Gelukkig kunnen we de meeste dingen wel op de één of andere manier hergebruiken. Als je me volgt op Instagram heb je misschien gezien dat ik een tijdje geleden op Marktplaats 100 meter prikkabel vond en later bij de kringloop een doos vol bijpassende lampjes. We hingen een gedeelte van de prikkabel op om het houthok een feestelijke finishing-touch te geven.

Teleurstellend einde of niet, die niet nader te noemen serie uit de titel van deze blogpost leerde me wél dat het altijd goed is om voorbereid te zijn op herfst- en winterweer. Wij kunnen voorlopig even vooruit, helemaal als je bedenkt dat dit amper de helft van onze houtvoorraad is. Wens je een fijne dag!

Houtopslag maken

Let op: niet al het hout in het houthok is voor gebruik in onze houtkachel. We volgen altijd de richtlijnen die je o.a. kunt lezen op de site van de Stichting Nederlandse Haarden- en Kachelbranche.

As a big fan of HBO’s hitseries ‘Game of Thrones’ I was utterly disappointed by the ending of George RR Martin’s epic story, but at least Ned Stark learned me that it’s always good to be prepared for cold weather ad dark days ahead. Since we bought our house with a completely overgrown garden and we had to cut down a lot of (younger) trees and bushes, we were in desperate need for a proper woodshed. Autumn is on it’s way and it won’t take too long before we can light the first fire in our stonestove again. Casper spend a couple of weekends building the woodshed pictured above. It’s still a huge amount of work to get this garden up to date, but hey, every step in the right direction counts, right?

4