Bloemenmeisje – de tulp

bloemenmeisje - mooi wat bloemen doen

Mooiwatbloemendoen.nl vroeg me of ik bloemenmeisje van 2017 wilde zijn en omdat ik enorm van bloemen hou en ze ons huis nét dat beetje extra geven, schrijf ik hier vanaf nu af en toe wat over de bloem van de maand. De tulp was de bloem van januari. Ik kijk er altijd erg naar uit, de eerste tulpen. Ze betekenen voor mij dat de winter op z’n einde loopt, de dagen weer langer worden en de zon uiteindelijk weer terug zal komen.

Tulpen vind ik het mooist als ze al een beetje beginnen te verwelken. Ze hangen dan zo mooi met hun kopjes naar beneden, alsof ze -net als ik- vinden dat het allemaal wat lang duurt voordat die lente nou eindelijk begint. Deze enorme bos tulpen was een lichtpuntje tijdens de grauwe dagen van afgelopen week. Voor mij is dat wat bloemen doen: ze maken het leven nét een tikje mooier.

bloemenmeisje - mooi wat bloemen doen

The Dutch flower council Mooiwatbloemendoen.nl named me ‘bloemenmeisje’ (flower girl) for 2017, a title I absolutely love. This means that I’m posting photo’s from my favorite flowers every now and then. I love the typical Dutch tulips because they remind me of the beginning of spring. Just a little bit more patience since it’s still snowing, but the days are getting longer and the light is coming back. Can’t wait! 

bloemenmeisje - mooi wat bloemen doen

5

Morning snow

Natuurtheater Oisterwijk, zilverblauw.nl

Verse sneeuw heeft iets magisch. Het maakt alles zachter, subtieler en vriendelijker (oké, behalve als je de weg op moet dan). Ik hoopte op sneeuw de laatste weken. Tijdens het vorige beetje sneeuw dat er viel deze winter was ik zo hard aan het werk dat ik geen tijd had om op pad te gaan voor foto’s. Ik wilde heel graag naar het Land van Ooit en naar ‘ons’ natuurtheater. Vanmorgen stond ik vroeg op en greep ik mijn kans. Er had nog niemand door de sneeuw gelopen, Wolf en ik hadden het bos helemaal voor onszelf. Het Oisterwijkse natuurtheater (en het bijbehorende boscafé) is echt een hele bijzondere plek, mocht je ooit eens in de buurt zijn, ga er dan zeker eens kijken.

Natuurtheater Oisterwijk, zilverblauw.nl

The magical place (Oisterwijks natuurtheater) near our home looks even more magical covered in morning snow.

Natuurtheater Oisterwijk, zilverblauw.nl

Natuurtheater Oisterwijk, zilverblauw.nl

6

Thanks

La muralla roja

Bedankt voor jullie lieve woorden op mijn vorige post. Ik had niet verwacht dat het zoveel stof zou doen opwaaien. Graag wil ik nogmaals benadrukken dat het niet mijn bedoeling was om wie dan ook aan de schandpaal te nagelen. Ik wilde (en moest ook, wilde ik verder kunnen hier) beschrijven wat de afgelopen maanden met mij en mijn creativiteit hebben gedaan. Waarom ik zo weinig online was en vooral waarom ik steeds minder besloot te delen. Veel mensen zeggen dat je als ‘origineel’ de ‘kopie’ altijd een stap voor bent en dat is misschien wel zo. Wat ze vergeten is dat die volgende stap ook voor ons niet altijd direct duidelijk is. Er is nog geen handboek in ‘advanced online je merk bouwen’. Kort gezegd: wij doen ook maar wat (zoals wellicht het grootste deel van de mensheid, maar dat terzijde). We varen op ons gevoel, op onze intuïtie. En dat is krachtig en kwetsbaar tegelijkertijd, zo is gebleken.

Bovenstaande foto’s maakte ik met mijn iPhone tijdens onze vakantie in Spanje. De laatste tijd maak ik steeds meer foto’s met mijn telefoon, omdat ik werk aan een opvolger van Shoot!. Dit tweede boek zal in september verschijnen bij Uitgeverij Snor en gaan over fotograferen met je smartphone. Als echte DSLR-liefhebber een ware uitdaging voor mij, maar wel een waar ik met heel veel plezier aan werk. Zo nu en dan zal ik wat previews hier delen. Wens jullie een fijne donderdagavond en nogmaals dank voor al jullie betrokkenheid.

I’m working on a book about smartphone photography. As a true lover of DSLR cameras, shooting with just my iPhone is quite a challenge, but one I truly like. I’ll post some previews here every now and then. I made these photo’s with my iPhone during our holiday in Spain.

La muralla roja

8

Apparently, tigers do lose sleep over the opinion of sheep

Woonkamer Zilverblauw

Al weken vraag ik me af hoe (en óf) ik aan dit blogbericht moet beginnen. In eerste instantie, toen dit een paar maanden geleden allemaal begon te spelen, nam ik mezelf voor er niks over te zeggen. We zijn immers professionals geworden en ik hecht veel waarde aan positiviteit. Een van de dingen die we de afgelopen jaren hebben geleerd, is dat niemand iets heeft aan een online rel. Daarom zei ik dus niks en ging ik gewoon door met wat we altijd deden. Fotograferen, content maken, workshops geven. Mijn collega en vriendin Lonneke zei: ‘Anki, tigers don’t lose sleep over the opinion of sheep‘. Ik besloot een tijger te zijn.

Dat werkte een tijdje. Maar op den duur begon de situatie te knagen. Ik merkte dat ik me geremd voelde, niet meer open en eerlijk wilde schrijven. Niet meer wilde bloggen. Mijn kerstcadeautjes niet online wilde zetten, al ben ik er heel blij mee. Ik voelde me niet meer veilig genoeg, in de gaten gehouden, op de hielen gezeten.

We zijn nu bijna 7 jaar online en hebben 7 jaar toegewerkt naar de stijl en het concept dat we nu neerzetten. Het idee dat je dit kennelijk binnen een jaar kunt kopiëren en jezelf daarmee op de markt kunt verkopen, zegt veel over hoe nieuw de online branch is. Want het gebeurt. Ik weet dat originaliteit multi-interpretabel is en inspiratie een breed begrip. Maar dat je iemands stijl, huis en inrichting en zelfs letterlijke teksten één op één kunt kopiëren en je daar vervolgens trots mee profileert; ik kan er met mijn hoofd niet bij. Een heleboel mensen en bedrijven trappen erin, ongelooflijk.

Het ergste: het voortdurend geconfronteerd worden met een soort spiegel van mezelf, zorgde er op den duur voor dat ik ons eigen concept niet meer zo leuk vond. Alle gekopieerde spullen in ons huis, in de afgelopen jaren zorgvuldig door mij bij elkaar gezocht, wilde ik niet meer fotograferen. Ze stonden immers ook op precies dezelfde manier in een ander huis, en diegene had er die week al 5 foto’s van gedeeld.

Ik praatte erover met mijn blogvriendinnen, vroeg raad bij verschillende mensen buiten de online wereld. Stuurde een mail naar de kopieerder in de hoop dat ze in zou zien dat het verstandig zou zijn om wat meer op zoek te gaan naar haar eigen stijl. Gaf raad en advies, een paar keer zelfs. Even leek het wat beter te gaan, maar al snel was alles als vanouds. En ik bleef maar aardig en vriendelijk, want dat is waar we voor staan. Ik bleef zo aardig en vriendelijk dat ik er van binnen helemaal zuur van werd. En blokkeerde, dus.

Ik geloof niet dat er direct een oplossing is en dat het probleem (ook) in mijn eigen hoofd zit. Het enige dat voor nu helpt, is doen alsof het er niet is. Maar dat gaat bijna niet, omdat wij natuurlijk niet de enige zijn die het zien. De afgelopen maanden hebben mensen me over deze kwestie mails gestuurd, berichten op Twitter en Instagram. Sommige kwamen zelfs uit het buitenland. Een iemand maakte het bespreekbaar tijdens een workshop. We kunnen dus moeilijk doen alsof het er niet is. Plus, negeren wordt steeds lastiger, omdat we inmiddels op sommige vlakken zelfs een soort collega’s zijn. Kun je het je voorstellen?

Natuurlijk, ik zou hier namen kunnen noemen. Ik zou mijn en haar foto’s naast elkaar kunnen plakken en jullie laten zien hoe erg het is. De teksten van haar publicatie naast die van ons kunnen leggen en dezelfde zinnen onderstrepen. Maar zo wil ik niet zijn. Ik schrijf dit nu hier omdat ik, als ik dat niet doe, het gevoel heb niet verder te kunnen online. Ik kan niet schrijven over leuke dingen terwijl ik me stiekem niet prettig voel. Dat is niet hoe ik wil werken en niet wie wij zijn. Deze dingen horen ook bij het hebben van een online merk en dus schrijf ik er nu hier over, al weet ik de oplossing op het moment niet.

Tijdens onze workshops vertel ik de deelnemers altijd dat de camera slechts een instrument is, de echte foto maak je met jezelf. Met je ogen, met de manier waarop je kijkt en hoe je de wereld ziet. Met je eigen creativiteit. Iedereen kijkt op zijn eigen manier en dat maakt je uniek. Verspil je tijd niet aan het willen zijn van iemand anders. Als jezelf ben je altijd het mooist.

72

2017

happy new year

Een gloednieuw, vers 2017 ligt voor ons. Het kan je niet ontgaan zijn in 2016: de aanslagen, de oorlog in Aleppo maar vooral en wat mij betreft bovenal, de verdeeldheid in Nederland. Op de één of andere manier lijken we ons zo bewust van onze verschillen, in plaats van ons te focussen op wat we gemeen hebben. Want dat is zoveel meer. Yoda zei het zo mooi in Star Wars (en ik begon er 31 december niet voor niets mijn jaaroverzicht mee): your focus determines your reality. Hoe je kijkt, bepaalt wat je ziet. Laten we in 2017 proberen onze focus wat te verleggen. Stoppen met ons achtergesteld voelen. Minder gericht zijn op materialisme, maar ons richten op ervaringen: die maken je zoveel rijker. Ik wens jullie een jaar vol mooie beelden.

Wish you all the best for 2017. The photo above is my new year’s gift for you, you can save it here. Happy new year!

De foto maakte ik bij de zoutmeren van Torrevieja afgelopen oktober. Je kunt ‘m hier in hoge resolutie opslaan: om af te drukken, als screensaver op je telefoon te gebruiken, net wat je wilt. Happy new year!

7