Verbouwingsupdate VII: opbouwen!

(English below)

De afgelopen weken werd er even wat minder verbouwd in huize Zilverblauw, omdat we te druk waren met het werk rondom WOWN! en met andere, minder leuke dingen die onze aandacht vroegen. Maar sinds afgelopen weekend zijn we weer, al zeg ik het zelf, goed bezig. Het slopen is nu echt voorbij en we gaan opbouwen. Casper en zijn broertje Miel maakten sleuven voor de elektriciteit en vandaag werd er een nieuwe pijp getrokken door het bovenstuk van ons oude rookkanaal, (hier duwen we het onderste stuk om) dat we opnieuw gaan gebruiken. De elektricien legde de woonkamer vol met allerlei buizen en aanstaande vrijdag komt het eerste gedeelte van de vloer, de isolatielaag, daar overheen.

Zoals je ziet is de trap door onze schilder deels in de grondverf gezet. Met die trap, die er zó slecht aan toe was dat ik vreesde dat het enige redmiddel zo’n traprenovatie (die ik niet zo mooi vind) zou zijn, hebben we spannende plannen. We willen de trap open laten en ‘m in een opvallende kleur schilderen. Daarover later meer.

Ik sta te popelen om aan de slag te gaan met de inrichting. Via Instagram kocht ik afgelopen weekend deze lampen, die ik in de keuken wil hangen. Het zijn oorspronkelijk landingsbaan-lampen, ze hebben een wat ruwe look en ik vind de kleur fantastisch. Afgelopen weekend heb ik ze helemaal uit elkaar gehaald en in de zon schoongemaakt. Kan niet wachten om ze op te hangen. Wens je een fijne avond!

After a small break, we continue to work on the renovation of our future living room. The electrical network will be completely renovated and after that, the first layer of the concrete floor will be poured. I found the yellow lamps on Instagram, they’re originally from a landing strip and I like their industrial, a bit rough look. I think they will look nice in the kitchen. More to come, stay tuned!

p.s. Op de site van WOWN! is een leuke winactie gaande, je kunt een individuele fotografiecursus en interieuradvies winnen. Lees hier meer.

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

2

Californication

mc donalds logo sign, by zilverblauw.nl

Dream of Californication – Red Hot Chili Peppers

(English below)

Als je dit blog al langer leest, weet je dat ik een vreemde fascinatie heb voor alles wat te maken heeft met letters, lichtbakken en lichtreclame. Ik had onder andere al deze lichtbak, deze neonlamp, deze lichtbak en deze neonletters. Daarnaast ontwierpen we inmiddels alweer een tijd geleden een lijn led-neonlampen voor QAZQA. Licht in combinatie met typografie is een beetje een dingetje in onze stijl, kun je wel stellen.

Hetzelfde geldt voor het merk McDonalds, dat onlangs nog terugkwam in deze post. Dat ik McDonalds zo interessant vind is opmerkelijk, vooral omdat ik al bijna tien jaar geen vlees meer eet en het voedsel van McDonalds me dus niet echt kan bekoren (al hebben ze lekkere franse frietjes). Het is dan ook vooral het logo dat me aanspreekt. Dat komt omdat het me doet denken aan van die oude, mooie lichtreclames die in Amerika langs snelwegen staan. Het is al sinds mijn tienerjaren een wens van me om ooit, later als ik groot ben, in Californië deze lichtreclames te gaan fotograferen.
Als puber in de jaren ’90 was het bijna onmogelijk om niet met Californië in aanraking te komen, al het goede in het tienerleven kwam daar vandaan (Baywatch, Beverly Hills 90210, Red Hot Chili Peppers – oké, bijna alles behalve Nirvana dan, maar Seattle was in mijn hoofd toch een stuk minder magisch dan San Francisco of Los Angeles). Californië is in mijn hoofd uitgegroeid tot een soort utopia, waar de palen met lichtreclame tot in de hemel rijken, wachtend tot ze vastgelegd worden met een camera. Je zou denken dat ik er inmiddels al minstens 5 keer geweest zou moeten zijn, maar dat is helaas niet zo. Casper houdt namelijk helemaal niet van Amerika, of van verre reizen met het vliegtuig. Op zich geen probleem, maar zo’n dure reis maak je nou eenmaal minder makkelijk in je eentje of met een vriend. Vette pech voor mij.

Veel geluk voor mij dat ik deze lichtbak tegenkwam op Marktplaats. Als ik ‘s avonds in onze kroeg zit en mijn ogen een beetje dichtknijp, ben ik bijna in Californië.

p.s. Zoals je ziet zijn we verbouwingstechnisch momenteel bezig met het maken van sleuven voor de elektriciteit, nadat we de afgelopen weken een en ander hebben aangepast aan de constructie van het huis. Ik zal binnenkort weer een verbouwingsupdate plaatsen!

I found this vintage McDonalds sign on Marktplaats, the Dutch version of Craigslist, and I love it. It reminds me of neon signs in California. I’ve always desired to travel to America and take photographs of signs like this one, but somehow I never did as there were always other, more important things to spend money on. But hey, I could still dream, right? 

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

8

WOW! – WOWN!

WOWN! Zilverblauw

Afgelopen maandag ging ik nietsvermoedend aan het werk. Natuurlijk, het was de dag dat de WOWN!-collectie voor het eerst verkrijgbaar zou zijn, maar ik had een aantal afspraken en er was, zoals altijd, genoeg te doen. Al snel had ik echter door dat dit geen gewone maandag zou worden. Het begon al heel vroeg in de ochtend. Ik kreeg berichten van mensen die speciaal ‘s nachts opgestaan waren om de collectie online te bestellen. Die vóór openingstijd al voor een winkel stonden te wachten. Toen ik klaar was met werken en tijd had om mijn telefoon te bekijken, waren er meer dan 1000 berichten. Complimenten, vragen, nog meer vragen en een heleboel reacties van lieve mensen die foto’s van hun aankopen stuurden, of een screenshot van hun online bestellijst. Het was een gekkenhuis.

We hebben lang en hard gewerkt aan WOWN!, maar wat er maandag gebeurde, overtrof onze stoutste verwachtingen (en ook de stoutste verwachtingen van Kwantum, die nog nooit zo’n goede dag in hun online shop draaiden). Casper en ik hebben altijd het gevoel dat we in een niche werken. Dat onze kleurrijke, soms een tikje gewaagde ontwerpen niet voor iedereen zijn en een selecte doelgroep aanspreken. Dat past ook wel bij ons. We doen graag ons eigen ding, maken wat we willen maken en niet per definitie wat zakelijk slim is en houden niet van concessies. Dat onze producten nu op zoveel plekken te koop zijn is al gaaf, maar dat jullie ze ook daadwerkelijk willen hebben en kópen, man, dat is fantastisch. Fantastisch en bizar. En geweldig. Allemaal tegelijk. Echt.

Het is voor ons én voor Kwantum de eerste keer dat we zo’n grote, in Nederland en België verkrijgbare specifieke productlijn neerzetten. Dat betekent dat niet alles vlekkeloos verloopt. Ik krijg berichten dat niet bij alle filialen de producten goed voorradig zijn en een aantal producten zijn wat verlaat, zoals onze grote posters, die volgende week pas verkrijgbaar zijn. We doen ons best, maar zijn behoorlijk overweldigd door het succes. Ik hoop dat jullie dat begrijpen.

WOWN! team

Ik kan moeilijk in woorden uitdrukken hoe geweldig het is om onze spullen in jullie huizen te zien staan. Ik ben zo trots op Lonneke, op Souraya, Suus en Marlous, op Mariska van Kwantum (die vanaf het begin geloofde in Lonneke’s plan en keihard heeft geknokt om WOWN! bij Kwantum binnen te krijgen. Hierboven rechts op de foto). Daarnaast wil ik ook graag de ‘onzichtbare’ mensen bedanken, die bij Kwantum achter de schermen en in de winkels werken en hun stinkende best doen om alles in goede banen te leiden. Maar vooral wil ik jullie bedanken, de bloglezers en volgers. Ik heb het vaker gezegd maar het is een waarheid die het verdiend om herhaald te worden: zonder jullie geen Zilverblauw. Dankjewel!

Hierboven het digimagazine dat speciaal is uitgegeven ter ere van de lancering. Er staan leuke stylingtips en achtergrondinformatie in.

Vind je het leuk om ons te volgen? WOWN! heeft een site, een Instagramaccount en een Facebookpagina. Klik hier om direct naar de WOWN!-webshop van Kwantum te gaan. Wens je alvast een fijn weekend!

5

Verbouwingsupdate VI: verhuisd naar een bruin café

(English below)

Afgelopen week zijn we met ons gezin verhuisd naar een bruin café. Een bruin café dat we tegen beter weten in ‘de studio’ noemen, omdat we ooit, in de nu nog verre toekomst, hopen te gaan werken op deze plek. De studio zit vast aan ons nieuwe huis en is van de keuken gescheiden door een hal en bijkeuken. Ideaal voor ons om tijdelijk in te wonen, omdat het relatief ver weg is van het stof in de toekomstige woonkamer.

Het letterbord vond ik een hele tijd geleden bij een kringloop. Het past hier perfect.

De vorige bewoners hadden dus een bruin café aan huis. Een tot in detail ingericht café, compleet met bar, tap, barkrukken en neonverlichting. Ik heb er beeld van dat ik niet zelf heb gemaakt maar van Funda komt, je kunt het hier en hier zien. (Zodra het niet meer op Funda staat, verdwijnt het ook hier). Het voorlopig koopcontract van het huis tekenden we aan de bar. De verkopend makelaar werd er een beetje oncomfortabel van, wij vonden het fantastisch.

Ik hou ervan als mensen hun dromen waarmaken en keuzes durven maken in het leven. De stijl van de vorige bewoners was niet de onze, maar mán wat rockten ze deze stijl hard. Ze wilden een Engels landhuis en creëerden er een, inclusief bruin café. Good for them. Dat zie ik zoveel liever dan mensen die ‘op veilig spelen’. Ergens geloof ik erin dat het niet voor niets is dat het huis nu weer in handen is van mensen met een uitgesproken smaak. Dat ik 4 keer met witte latex over de muur moest voordat het diepdonkerrood in het café overgeverfd was en we nu voorlopig opgescheept zitten met een bar als keuken en een schuifdeur met hoefijzer als deurkruk, neem ik graag voor lief.

After saying goodbye to our old house, we’ve moved into the future studio of our new home. We call it ‘the studio’, but in fact it is a former pub. That’s right, the previous occupants created their own, private pub and they took that job quite serious (see pictures of the pub here and here). Good for them, but unfortunately some more dark colors & wood for us. For now we’ve only painted the walls white, but when we’ve finished the renovation of the living room and kitchen, we’re gonna turn this former pub into a white, bright workspace. Just a little more patience… 

Mocht je zin hebben om nog meer te lezen, op WOWN! schreef ik een bericht over het servies dat we ontwierpen voor onze collectie. Klik hier om het te lezen. Fijne woensdag!

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

11

The end of an era

(English below)

Morgenochtend leveren we de sleutels in van ons oude huis. Het huis en de straat waar Casper bijna 40, en ik bijna 12 jaar woonde. Waar Casper in zijn jeugd (en oké, misschien ook nog wel toen hij wat ouder was) feestjes gaf op het dakterras. Soms mocht ik ook komen, ik denk dat ik af en aan regelmatig in ons oude huis kwam vanaf dat ik 13 was. Waar we later op zolder oefenden met onze band, we nog later twee kinderen kregen en twee keer verbouwden. Ons oude huis stond in woonbladen en -boeken over de hele wereld en opende zo belangrijke deuren voor ons bedrijf. Al is het dan misschien slechts een hoop opgestapelde stenen, we zijn dit huis heel dankbaar voor de veilige plek die het was en de mogelijkheden die het ons bood.

Ondanks dat we in de buurt blijven, vinden de kinderen de verhuizing moeilijk. We sloten het tijdperk in dit huis af met een picknick op de vloer. Ik genoot nog even van die fijne, witte basis waar ik me zo prettig bij voel (vreemd en grappig om te merken hoeveel invloed kleur op me heeft. Het donkerbruin in de tijdelijke woonkamer van ons nieuwe huis werkt niet goed voor m’n gemoedstoestand) en de overvloed aan licht. Dag huis, bedankt voor alles!

p.s. Ons oude huis zal de komende tijd nog regelmatig voorbij komen online, onder meer omdat ik er de afgelopen maanden de gehele WOWN!-collectie heb gefotografeerd.
p.s.2 De stonestove wordt as we speak uit elkaar gehaald, die nemen we mee naar ons nieuwe huis.

Today marks the end of an era, as it is the last day our old home will be ours. Casper grew up here and in a way, so did I, as I regularly visited Casper and his brother at his place since I was thirteen years old. We celebrated this milestone with a picknick on the floor of the empty house. I enjoyed the open, white space for the last time and am very grateful for the time that we’ve spent together in this wonderful home. Farewell, good old house!

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

8