Bloem van de maand juni: de pioenroos

bloemenbureau pioenroos

mooi wat bloemen doen

Geen fotogeniekere bloem dan de pioenroos, de bloem van mijn geboortemaand juni. Ik vind ze in praktisch elk stadium mooi: van tere, zachte knop tot dramatisch verwelkt. Als de pioenroos in mijn favoriete bloemenwinkel staat, weet ik dat de zomer er bijna is.

bloem van de maand juni

Er zijn wel meer dan 1000 verschillende soorten pioenrozen verkrijgbaar, in allerlei vormen en kleuren. Zelf vind ik vooral de grotere varianten schitterend: als de bloemen eenmaal open zijn, vormen ze een echt statement in huis. Ik koop praktisch elk jaar pioenrozen. Waar ik dit jaar voor uitbundige kleuren ging, koos ik vorig jaar voor lichte kleuren waarbij Pjoes zich ook erg op z’n gemak voelde.

pioenroos - mooi wat bloemen doen

bloemenbureau holland

Ben je van plan om binnenkort pioenrozen aan te schaffen? Ik vond dit een handige tip: let bij de aankoop van pioenrozen op de bloemknoppen – die moeten zacht aanvoelen en kleur tonen. Omdat de bloem vrij groot kan worden, geef je ‘m vooral de ruimte en genoeg water. Wens jullie een fijne donderdag!

Als een van de bloemenmeisjes van 2017 schrijf ik in samenwerking met mooiwatbloemendoen.nl regelmatig een blogpost over bloemen.

5

Bijna te koop

huis te koop oisterwijk

“Someday we will find what we are looking for. Or maybe we won’t. Maybe we will find something much greater than that.” ~ unknown 

Afgelopen lang pinksterweekend spendeerden Casper en ik aan het opruimen en fotograferen van onze woon- en slaapkamer. Wát een werk. Want wat een rotzooi hebben we door de jaren heen verzameld. Ik weet dat het soms, op foto’s, overkomt alsof ons huis altijd opgeruimd is, maar ik kan je verzekeren dat dat absoluut niet het geval is. Ons huis is zelden opgeruimd. We houden van kinderen die spelen en van spullen. Potentiële kopers niet zo, hebben we gehoord. En dus ruimden we op. Haalden we ons gestreepte behang van de muur boven de kachel en onze Vitra Slow Chair uit de woonkamer (want teveel roze. Sowieso veel teveel roze overal. Gelukkig nemen we dat mee). Wat overblijft zie je op deze foto’s. Nog steeds een stevige persoonlijkheid voor een huis op Funda, maar hopelijk nét genoeg wit canvas voor nieuwe mensen.

huis te koop oisterwijk

oisterwijk te koop

Het ziet er dus naar uit dat het misschien wat sneller gaat dan we dachten. Ik ben een beetje bang dat het allemaal misschien niet doorgaat als ik er al iets over vertel, dus dat doe ik nog niet. Ik hoop dat jullie het niet erg vinden dat ik hier de stukjes deel die we al wel kunnen delen.

Als ik alle ruimtes gefotografeerd heb, zullen we een speciale pagina maken voor het huis, waarop je alles kunt zien. Mocht je in de tussentijd iemand zijn of weten die op zoek is naar een leuk vrijstaand jaren ’30 huis in Oisterwijk, verwijs ze dan zeker door naar ons.

te koop oisterwijk

Tenslotte nog leuk nieuws: Heleen van @studiovanDD heeft de Artifort Lilla 2.0 kruk gewonnen, gefeliciteerd! Casper neemt contact met je op. Wens jullie allemaal een fijne week!

15

Artifort C683 + give-away Lilla kruk!

Artifort C683 Kho Liang Ie

Een paar weken geleden, toen ik in Berlijn was, werd onze Artifort-bank (de C683 van Kho Liang Ie, ontworpen in 1968) bezorgd. Toen Casper, die de bank in ontvangst nam, me trots foto’s appte van de nieuwe aanwinst in onze woonkamer, vond ik het ineens helemaal niet meer zo erg om naar huis te gaan. In mijn vorige blogpost over het bezoek aan de fabriek van Artifort vertelde ik al hoe blij ik ben met deze samenwerking en hoe bijzonder ik het vind dat deze bank, waar ik al jarenlang met grote bewondering naar kijk, speciaal voor ons op maat gemaakt is.

Artifort C683 Kho Liang Ie

Ik was een beetje zenuwachtig over hoe de toch wel wat gewaagde kleuren (het groene gepoedercoate onderstel en de lichtblauwe bekleding) zouden uitpakken, maar mán, wat zijn we blij met onze bank. Het is een meubel voor het leven, een designklassieker die we nooit meer kwijt willen. En het mooie is: om jullie een beetje te laten meedelen in de vreugde, mag ik een Artifort Lilla 2.0 kruk weggeven aan een van jullie. Deze kruk is van de hand van ontwerper Patrick Norguet en stamt uit 2006. Je ziet ‘m hieronder. De kruk is uitgevoerd in de mooie koraalroze stof Artifort Selecte 520 en heeft een stoer handvat van blank leer. Het enige wat je hoeft te doen, is hier of op Instagram een reactie achter te laten (mag ook op zowel Instagram als hier, dan maak je twee keer kans). Volgende week vrijdag kies ik een winnaar. Succes!

Artifort Lilla 2.0

Artifort C683 Kho Liang Ie

255

Over een boot, deel 1

oisterwijkse bossen en vennen

Toen ik laatst thuiskwam en Casper met glinsterende ogen in de keuken zag staan, wist ik dat er iets bijzonders aan de hand was. “Ik heb een boot gekocht”, zei hij. Hij had net zo goed kunnen zeggen dat er een olifant in de tuin stond, zo verbaasd was ik. Ik wist niet eens dat hij ambitie had om een boot te bezitten. Daarnaast wonen we in Oisterwijk, Noord-Brabant, een plaats die nou niet bepaald bekend staat om z’n bloeiende havengebied (om precies te zijn: we hebben niet eens een haven). Ik snapte er dus niks van.

Kolkven Oisterwijk

Casper vertelde dat de boot in kwestie een bescheiden roeibootje was, dat in het Kolkven bleek te liggen. Nu hebben we hier behoorlijk wat bossen en vennen, dus het klonk aannemelijk, al wist ik tot dan toe niet eens van het bestaan van boten in het Kolkven. Kennelijk zijn de ligplekken in het Kolkven erg gewild en aasde de familie Boot (zo heten ze echt, toeval bestaat niet) al jarenlang op zo’n plek. Casper’s broer Wouter is een fervent visser en Casper houdt van vogels kijken, dus die boot was een soort lang gekoesterde droom. Jullie snappen dat de broers in rep en roer (haha) waren.

kolkven zilverblauw.nl

Boten

Het nadeel van roeibootjes is dat ze vollopen met water als het regent. Je moet er dus regelmatig naartoe om ze leeg te maken. De man waarvan de gebroeders Boot hun boot kochten, was al meer dan een jaar niet meer bij de boot geweest en had ook niet zo’n fancy zeiltje als je bij sommige boten op de foto’s ziet. Hij wist niet precies hoe de staat van de boot was. Enthousiast als ze waren, gaven de gebroeders Boot daar niks om en trommelden ze ook nog broer Miel en zijn partner Pim op, die zo ongeveer alles kunnen, om de boot boven water te krijgen. Omdat ik al moest lachen bij het idee van 3 Boten die een boot boven water zouden proberen te krijgen, ging ik mee met mijn camera. Onze kinderen vonden het ook een fantastisch avontuur (logisch, zij heten immers ook Boot) dus met een flinke delegatie troonden we naar het Kolkven.

Oisterwijk roeibootje

De boot bleek inderdaad op de bodem van het ven te liggen. Er werd een tactiek bedacht om de boot boven water te krijgen. Daarna was het een kwestie van hozen. Er bleken meerdere kleine visjes en zoetwatermossels in de boot te wonen, die door Wolf en Mus netjes terug in het water werden gezet. Op een gegeven moment was de boot zo ver boven water dat Wolf en Casper erin konden staan.

vissen op het kolkven, Oisterwijk

Roeibootje gezonken

zoetwatermossel

Eenmaal aan boord zagen de Boten waar ze vanaf het begin van het project bang voor waren geweest: er zat een behoorlijk gat in de bodem van de boot en er stroomde in een rap tempo water naar binnen (als je goed kijkt, zie je het gat op de foto hieronder, het zit net onder het bankje). Teleurstelling alom. Maar al snel waren ze het erover eens dat het gat hen er niet van zou weerhouden de Boten-droom waar te maken. Nu ze eenmaal de ligplek hebben, zou er een nieuwe boot komen. Ze maakten direct een plan om ‘m met z’n allen te gaan kopen.

roeibootje optakelen

Waarschijnlijk binnenkort dus een nieuw deel in de boten-saga. Voor nu wens ik jullie een hele fijne hemelvaartsdag!

12

Over huizen & magie

voordeur zilverblauw

Voordat ik ruim elf jaar geleden naar ons huidige huis verhuisde, woonde ik in een piepklein arbeiderswoningkje. Het was mijn allereerste eigen huis. Mijn moeder is er na mij gaan wonen (hier kun je zien hoe het er ongeveer uitziet). Ik weet nog heel goed hoe ontzettend groot ik ons huidige huis vond. Opgegroeid in een relatief kleine sociale huurwoning, een zolderkamer tijdens mijn studie en daarna dat arbeidershuisje: ons jaren ’30 huis leek wel een villa, zoveel ruimte had ik. Helemaal toen we na een paar jaar een stuk aanbouwden. Dit huis, waar Casper en ik ons gezin startten, waar Mus geboren werd, heeft al die jaren een soort magische aantrekkingskracht op me gehad. Het was mijn speeltuin, waar ik vloeren wit verfde, we een rookkanaal aanlegden dat dwars door het huis loopt en ik duizenden foto’s maakte. Ik had altijd wel inspiratie om iets in huis aan te pakken, of dat nu Wolf’s zolder was, de keuken of de kelder. De mogelijkheden leken eindeloos.

Zilverblauw groeide, onze kinderen groeiden, maar ons huis groeide niet mee. Vorig jaar realiseerde ik me dat we definitief te weinig ruimte hebben, helemaal nu Casper en ik allebei veel thuis werken. We hebben een studio nodig, met werkplekken en opbergruimte. Even dachten we dat we die studio in de tuin konden bouwen, maar daar hadden we bij nader inzien ook nét te weinig plek. Sinds een tijdje huren we nu zo’n box op het industrieterrein van ons dorp, omdat we letterlijk en figuurlijk uit het huis zijn gegroeid. (In mijn hoofd huren alleen hoarders zo’n box, dus het was best een stap om een deel van onze spullen daar naartoe te verhuizen*).

pink smeg fridge zilverblauw.nl

En zo veranderde het huis waar ik zo van hou langzaam, heel langzaam in een huis waarin ik me steeds meer erger aan het gebrek aan ruimte. Vorige week werd onze nieuwe Artifort-bank bezorgd en toen ik die trots in huis zette, voelde ik even dat sprankje magie weer, de liefde voor dit huis en hoe goed het bij ons past. Maar diezelfde dag was er ook irritatie, omdat ik probeerde te werken maar Mus er keihard doorheen neuriede en ik geen rustige plek had om te zitten. Ik denk dat de beslissing om je huis te verkopen een beetje lijkt op het verbreken van een langdurige liefdesrelatie: ook al weet je diep in je hart dat het beter is, het blijft pijnlijk.

De afgelopen maanden hebben we verschillende panden op het oog gehad. Één huis kochten we bijna, maar daar bleek na een bouwtechnische keuring zoveel aan te moeten gebeuren dat het niet haalbaar was. En dan loopt er nog een project waar we al vanaf 2012 mee bezig zijn, maar dat onzeker blijft. Een ding is zeker: we willen hier niet zomaar weg. Ons huis staat nog niet te koop, we willen eerst iets anders vinden. Het liefst een oud bedrijfspand, een fabriek of iets anders inspirerends waar we de dromen die we hebben met Zilverblauw kunnen verwezenlijken. Maar ja, dat soort panden liggen niet voor het oprapen. Dus voorlopig pin ik me suf op Pinterest, sparen we zoveel we kunnen en koester ik alle sprankjes magie die ik nog voel voor dit huis. Ik weet nu al dat het afscheid moeilijk wordt.

*Niks tegen hoarders, dat zijn over het algemeen prima mensen. Ik geloof zelfs dat ik hoarders in mijn vriendenkring heb. Kringloopwinkel-hoarders, welteverstaan.

10