Tag Archives | oisterwijk

In between

zilverblauw

Het is een beetje een gekke tijd, de afgelopen weken. Alsof we in een soort vacuüm zitten. Een vacuüm waarin we ons huis proberen te verkopen en hard bezig zijn een van de opties voor een nieuwe plek rond te krijgen. De huizenmarkt in Oisterwijk is prima, maar niet zo verhit als in de randstad. Er komen gelukkig een hoop mensen kijken naar ons huis, wat maakt dat we een beetje het gevoel hebben dat we in een soort museum wonen. Bijna al mijn mooie spullen heb ik opgeborgen in verhuisdozen en in onze opslagruimte gezet. Eigenlijk is het afscheid nemen van ons huis al in volle gang en dat voelt goed en verdrietig tegelijk.

Net voordat ons huis definitief in de verkoop ging, drukte ik wat foto’s af die ik de afgelopen tijd maakte. Ik moet mezelf eraan herinneren dat vaker te doen, zo’n collage aan de muur werkt inspirerend. In ons volgende huis zou ik wel een hele muur met foto’s willen, als een soort inspiratiewand. Nog precies een week werken en dan hebben we vakantie. Ik hoop dat ik dan de tijd kan vinden om aan de slag te gaan met moodboards voor het nieuwe huis. Ideeën genoeg. Zo zou ik onderstaande oude werkbank, die we begin vorig jaar opknapten, graag om willen bouwen tot element voor in de keuken. Mijn handen jeuken om aan de slag te gaan. Eerst maar eens zorgen voor duidelijkheid en dus nog even geduld hebben. Niet mijn sterkste kant. Wens jullie een fijne avond!

zilverblauw

BewarenBewaren

9

Te koop

Instapklaar vrijstaand jaren ’30 huis nabij centrum van Oisterwijk

Het voelt nog steeds heel gek, maar vanaf vandaag is het echt zover: ons huis staat te koop. Heel lang dachten we dat we hier nooit zouden weggaan. Casper woont al meer dan 20 jaar in dit huis en al ruim 38 jaar in deze straat (het huis aan de linkerkant van het onze was eerst van zijn ouders). Ons huis is altijd onze trots geweest, een basis voor ons gezin en ons bedrijf, maar het is tijd om verder te gaan.

En nu? Waar gaan jullie heen als dit huis is verkocht?
We weten nog niet precies waar we heen gaan. We hebben wel wat op het oog, maar dat is nog niet zeker. Ik kan niet wachten om het met jullie te delen, dus zodra we wel zekerheid hebben horen jullie het. Spannend.

Open middag:
In samenwerking met onze makelaar organiseren we op 25 juni van 12.30 tot 14.00 een open middag. Als je interesse hebt in ons huis, kun je het dan vrijblijvend komen bekijken.

Delen op Facebook:
Denk je dat je mensen in je omgeving hebt die op zoek zijn naar een huis als het onze? Dan zouden we het erg kunnen waarderen als je de speciale ‘te koop-pagina‘ deelt op Facebook. Dat kan met de ‘share’-knop helemaal onderaan die pagina. Dankjewel!

6

Bijna te koop

huis te koop oisterwijk

“Someday we will find what we are looking for. Or maybe we won’t. Maybe we will find something much greater than that.” ~ unknown 

Afgelopen lang pinksterweekend spendeerden Casper en ik aan het opruimen en fotograferen van onze woon- en slaapkamer. Wát een werk. Want wat een rotzooi hebben we door de jaren heen verzameld. Ik weet dat het soms, op foto’s, overkomt alsof ons huis altijd opgeruimd is, maar ik kan je verzekeren dat dat absoluut niet het geval is. Ons huis is zelden opgeruimd. We houden van kinderen die spelen en van spullen. Potentiële kopers niet zo, hebben we gehoord. En dus ruimden we op. Haalden we ons gestreepte behang van de muur boven de kachel en onze Vitra Slow Chair uit de woonkamer (want teveel roze. Sowieso veel teveel roze overal. Gelukkig nemen we dat mee). Wat overblijft zie je op deze foto’s. Nog steeds een stevige persoonlijkheid voor een huis op Funda, maar hopelijk nét genoeg wit canvas voor nieuwe mensen.

huis te koop oisterwijk

oisterwijk te koop

Het ziet er dus naar uit dat het misschien wat sneller gaat dan we dachten. Ik ben een beetje bang dat het allemaal misschien niet doorgaat als ik er al iets over vertel, dus dat doe ik nog niet. Ik hoop dat jullie het niet erg vinden dat ik hier de stukjes deel die we al wel kunnen delen.

Als ik alle ruimtes gefotografeerd heb, zullen we een speciale pagina maken voor het huis, waarop je alles kunt zien. Mocht je in de tussentijd iemand zijn of weten die op zoek is naar een leuk vrijstaand jaren ’30 huis in Oisterwijk, verwijs ze dan zeker door naar ons.

te koop oisterwijk

Tenslotte nog leuk nieuws: Heleen van @studiovanDD heeft de Artifort Lilla 2.0 kruk gewonnen, gefeliciteerd! Casper neemt contact met je op. Wens jullie allemaal een fijne week!

16

Over een boot, deel 1

oisterwijkse bossen en vennen

Toen ik laatst thuiskwam en Casper met glinsterende ogen in de keuken zag staan, wist ik dat er iets bijzonders aan de hand was. “Ik heb een boot gekocht”, zei hij. Hij had net zo goed kunnen zeggen dat er een olifant in de tuin stond, zo verbaasd was ik. Ik wist niet eens dat hij ambitie had om een boot te bezitten. Daarnaast wonen we in Oisterwijk, Noord-Brabant, een plaats die nou niet bepaald bekend staat om z’n bloeiende havengebied (om precies te zijn: we hebben niet eens een haven). Ik snapte er dus niks van.

Kolkven Oisterwijk

Casper vertelde dat de boot in kwestie een bescheiden roeibootje was, dat in het Kolkven bleek te liggen. Nu hebben we hier behoorlijk wat bossen en vennen, dus het klonk aannemelijk, al wist ik tot dan toe niet eens van het bestaan van boten in het Kolkven. Kennelijk zijn de ligplekken in het Kolkven erg gewild en aasde de familie Boot (zo heten ze echt, toeval bestaat niet) al jarenlang op zo’n plek. Casper’s broer Wouter is een fervent visser en Casper houdt van vogels kijken, dus die boot was een soort lang gekoesterde droom. Jullie snappen dat de broers in rep en roer (haha) waren.

kolkven zilverblauw.nl

Boten

Het nadeel van roeibootjes is dat ze vollopen met water als het regent. Je moet er dus regelmatig naartoe om ze leeg te maken. De man waarvan de gebroeders Boot hun boot kochten, was al meer dan een jaar niet meer bij de boot geweest en had ook niet zo’n fancy zeiltje als je bij sommige boten op de foto’s ziet. Hij wist niet precies hoe de staat van de boot was. Enthousiast als ze waren, gaven de gebroeders Boot daar niks om en trommelden ze ook nog broer Miel en zijn partner Pim op, die zo ongeveer alles kunnen, om de boot boven water te krijgen. Omdat ik al moest lachen bij het idee van 3 Boten die een boot boven water zouden proberen te krijgen, ging ik mee met mijn camera. Onze kinderen vonden het ook een fantastisch avontuur (logisch, zij heten immers ook Boot) dus met een flinke delegatie troonden we naar het Kolkven.

Oisterwijk roeibootje

De boot bleek inderdaad op de bodem van het ven te liggen. Er werd een tactiek bedacht om de boot boven water te krijgen. Daarna was het een kwestie van hozen. Er bleken meerdere kleine visjes en zoetwatermossels in de boot te wonen, die door Wolf en Mus netjes terug in het water werden gezet. Op een gegeven moment was de boot zo ver boven water dat Wolf en Casper erin konden staan.

vissen op het kolkven, Oisterwijk

Roeibootje gezonken

zoetwatermossel

Eenmaal aan boord zagen de Boten waar ze vanaf het begin van het project bang voor waren geweest: er zat een behoorlijk gat in de bodem van de boot en er stroomde in een rap tempo water naar binnen (als je goed kijkt, zie je het gat op de foto hieronder, het zit net onder het bankje). Teleurstelling alom. Maar al snel waren ze het erover eens dat het gat hen er niet van zou weerhouden de Boten-droom waar te maken. Nu ze eenmaal de ligplek hebben, zou er een nieuwe boot komen. Ze maakten direct een plan om ‘m met z’n allen te gaan kopen.

roeibootje optakelen

Waarschijnlijk binnenkort dus een nieuw deel in de boten-saga. Voor nu wens ik jullie een hele fijne hemelvaartsdag!

12

Over huizen & magie

voordeur zilverblauw

Voordat ik ruim elf jaar geleden naar ons huidige huis verhuisde, woonde ik in een piepklein arbeiderswoningkje. Het was mijn allereerste eigen huis. Mijn moeder is er na mij gaan wonen (hier kun je zien hoe het er ongeveer uitziet). Ik weet nog heel goed hoe ontzettend groot ik ons huidige huis vond. Opgegroeid in een relatief kleine sociale huurwoning, een zolderkamer tijdens mijn studie en daarna dat arbeidershuisje: ons jaren ’30 huis leek wel een villa, zoveel ruimte had ik. Helemaal toen we na een paar jaar een stuk aanbouwden. Dit huis, waar Casper en ik ons gezin startten, waar Mus geboren werd, heeft al die jaren een soort magische aantrekkingskracht op me gehad. Het was mijn speeltuin, waar ik vloeren wit verfde, we een rookkanaal aanlegden dat dwars door het huis loopt en ik duizenden foto’s maakte. Ik had altijd wel inspiratie om iets in huis aan te pakken, of dat nu Wolf’s zolder was, de keuken of de kelder. De mogelijkheden leken eindeloos.

Zilverblauw groeide, onze kinderen groeiden, maar ons huis groeide niet mee. Vorig jaar realiseerde ik me dat we definitief te weinig ruimte hebben, helemaal nu Casper en ik allebei veel thuis werken. We hebben een studio nodig, met werkplekken en opbergruimte. Even dachten we dat we die studio in de tuin konden bouwen, maar daar hadden we bij nader inzien ook nét te weinig plek. Sinds een tijdje huren we nu zo’n box op het industrieterrein van ons dorp, omdat we letterlijk en figuurlijk uit het huis zijn gegroeid. (In mijn hoofd huren alleen hoarders zo’n box, dus het was best een stap om een deel van onze spullen daar naartoe te verhuizen*).

pink smeg fridge zilverblauw.nl

En zo veranderde het huis waar ik zo van hou langzaam, heel langzaam in een huis waarin ik me steeds meer erger aan het gebrek aan ruimte. Vorige week werd onze nieuwe Artifort-bank bezorgd en toen ik die trots in huis zette, voelde ik even dat sprankje magie weer, de liefde voor dit huis en hoe goed het bij ons past. Maar diezelfde dag was er ook irritatie, omdat ik probeerde te werken maar Mus er keihard doorheen neuriede en ik geen rustige plek had om te zitten. Ik denk dat de beslissing om je huis te verkopen een beetje lijkt op het verbreken van een langdurige liefdesrelatie: ook al weet je diep in je hart dat het beter is, het blijft pijnlijk.

De afgelopen maanden hebben we verschillende panden op het oog gehad. Één huis kochten we bijna, maar daar bleek na een bouwtechnische keuring zoveel aan te moeten gebeuren dat het niet haalbaar was. En dan loopt er nog een project waar we al vanaf 2012 mee bezig zijn, maar dat onzeker blijft. Een ding is zeker: we willen hier niet zomaar weg. Ons huis staat nog niet te koop, we willen eerst iets anders vinden. Het liefst een oud bedrijfspand, een fabriek of iets anders inspirerends waar we de dromen die we hebben met Zilverblauw kunnen verwezenlijken. Maar ja, dat soort panden liggen niet voor het oprapen. Dus voorlopig pin ik me suf op Pinterest, sparen we zoveel we kunnen en koester ik alle sprankjes magie die ik nog voel voor dit huis. Ik weet nu al dat het afscheid moeilijk wordt.

*Niks tegen hoarders, dat zijn over het algemeen prima mensen. Ik geloof zelfs dat ik hoarders in mijn vriendenkring heb. Kringloopwinkel-hoarders, welteverstaan.

10