Tag Archives | Oisterwijkse bossen en vennen

Over een boot, deel 1

oisterwijkse bossen en vennen

Toen ik laatst thuiskwam en Casper met glinsterende ogen in de keuken zag staan, wist ik dat er iets bijzonders aan de hand was. “Ik heb een boot gekocht”, zei hij. Hij had net zo goed kunnen zeggen dat er een olifant in de tuin stond, zo verbaasd was ik. Ik wist niet eens dat hij ambitie had om een boot te bezitten. Daarnaast wonen we in Oisterwijk, Noord-Brabant, een plaats die nou niet bepaald bekend staat om z’n bloeiende havengebied (om precies te zijn: we hebben niet eens een haven). Ik snapte er dus niks van.

Kolkven Oisterwijk

Casper vertelde dat de boot in kwestie een bescheiden roeibootje was, dat in het Kolkven bleek te liggen. Nu hebben we hier behoorlijk wat bossen en vennen, dus het klonk aannemelijk, al wist ik tot dan toe niet eens van het bestaan van boten in het Kolkven. Kennelijk zijn de ligplekken in het Kolkven erg gewild en aasde de familie Boot (zo heten ze echt, toeval bestaat niet) al jarenlang op zo’n plek. Casper’s broer Wouter is een fervent visser en Casper houdt van vogels kijken, dus die boot was een soort lang gekoesterde droom. Jullie snappen dat de broers in rep en roer (haha) waren.

kolkven zilverblauw.nl

Boten

Het nadeel van roeibootjes is dat ze vollopen met water als het regent. Je moet er dus regelmatig naartoe om ze leeg te maken. De man waarvan de gebroeders Boot hun boot kochten, was al meer dan een jaar niet meer bij de boot geweest en had ook niet zo’n fancy zeiltje als je bij sommige boten op de foto’s ziet. Hij wist niet precies hoe de staat van de boot was. Enthousiast als ze waren, gaven de gebroeders Boot daar niks om en trommelden ze ook nog broer Miel en zijn partner Pim op, die zo ongeveer alles kunnen, om de boot boven water te krijgen. Omdat ik al moest lachen bij het idee van 3 Boten die een boot boven water zouden proberen te krijgen, ging ik mee met mijn camera. Onze kinderen vonden het ook een fantastisch avontuur (logisch, zij heten immers ook Boot) dus met een flinke delegatie troonden we naar het Kolkven.

Oisterwijk roeibootje

De boot bleek inderdaad op de bodem van het ven te liggen. Er werd een tactiek bedacht om de boot boven water te krijgen. Daarna was het een kwestie van hozen. Er bleken meerdere kleine visjes en zoetwatermossels in de boot te wonen, die door Wolf en Mus netjes terug in het water werden gezet. Op een gegeven moment was de boot zo ver boven water dat Wolf en Casper erin konden staan.

vissen op het kolkven, Oisterwijk

Roeibootje gezonken

zoetwatermossel

Eenmaal aan boord zagen de Boten waar ze vanaf het begin van het project bang voor waren geweest: er zat een behoorlijk gat in de bodem van de boot en er stroomde in een rap tempo water naar binnen (als je goed kijkt, zie je het gat op de foto hieronder, het zit net onder het bankje). Teleurstelling alom. Maar al snel waren ze het erover eens dat het gat hen er niet van zou weerhouden de Boten-droom waar te maken. Nu ze eenmaal de ligplek hebben, zou er een nieuwe boot komen. Ze maakten direct een plan om ‘m met z’n allen te gaan kopen.

roeibootje optakelen

Waarschijnlijk binnenkort dus een nieuw deel in de boten-saga. Voor nu wens ik jullie een hele fijne hemelvaartsdag!

11

Morning snow

Natuurtheater Oisterwijk, zilverblauw.nl

Verse sneeuw heeft iets magisch. Het maakt alles zachter, subtieler en vriendelijker (oké, behalve als je de weg op moet dan). Ik hoopte op sneeuw de laatste weken. Tijdens het vorige beetje sneeuw dat er viel deze winter was ik zo hard aan het werk dat ik geen tijd had om op pad te gaan voor foto’s. Ik wilde heel graag naar het Land van Ooit en naar ‘ons’ natuurtheater. Vanmorgen stond ik vroeg op en greep ik mijn kans. Er had nog niemand door de sneeuw gelopen, Wolf en ik hadden het bos helemaal voor onszelf. Het Oisterwijkse natuurtheater (en het bijbehorende boscafé) is echt een hele bijzondere plek, mocht je ooit eens in de buurt zijn, ga er dan zeker eens kijken.

Natuurtheater Oisterwijk, zilverblauw.nl

The magical place (Oisterwijks natuurtheater) near our home looks even more magical covered in morning snow.

Natuurtheater Oisterwijk, zilverblauw.nl

Natuurtheater Oisterwijk, zilverblauw.nl

6

Visual poetry

natuurtheater Oisterwijk, by zilverblauw.nl

Doordat fotografie in de loop van afgelopen jaren langzaam maar zeker werk werd in plaats van gewoon een soort tweede natuur (of eigenlijk moet ik zeggen ‘naast een soort tweede natuur’, want gelukkig is het altijd een vanzelfsprekendheid gebleven), was ik een beetje vergeten hoe intens gelukkig het me kan maken. Hoe blij ik kan worden van een foto die me raakt. Hoeveel schoonheid er is om ons heen en hoe fijn het is om die te kunnen zien en vastleggen.

I found an amazing place in the woods just beside our home. Or actually I already knew the place, but I didn’t know about the fabulous way nature created these pretty pastels in the open-air theater located there. This place is called Natuurtheater Oisterwijk and these images are making me exceedingly happy. 

natuurtheater Oisterwijk, by zilverblauw.nl

Tijdens een wandeling door ‘onze’ Oisterwijkse bossen ontdekte ik in Natuurtheater Oisterwijk deze prachtige stoeltjes. De kleuren zijn in de loop der tijd vaal en pastel geworden, wat in combinatie met het grillige groen en donker van de bossen haast vervreemdend werkt. Fascinerend om de natuur z’n werk te zien doen, elk stoeltje op een andere manier verkleurd. Her en der een verdwaalde dennennaald, planten en mos die hun weg vinden tussen de stenen van de tribunes. Verweerde stickers en vervaagde stoelnummers.

natuurtheater Oisterwijk, by zilverblauw.nl

Ik kan niet in woorden uitdrukken hoe blij een plek als deze me maakt. De kleuren, de vormen, de combinatie van het ruwe en zachte. En het mooie is dat je, door foto’s te maken, een stukje van zo’n plek als deze mee naar huis toe kunt nemen om voor altijd te bewaren.

natuurtheater Oisterwijk, by zilverblauw.nl

natuurtheater Oisterwijk, by zilverblauw.nl

23

Regen

Heide op de Kampina, by zilverblauw.nl

Heide op de Kampina, by zilverblauw.nl

Some people feel the rain, others just get wet

Het lijkt wel herfst de afgelopen dagen, buiten maar ook in mijn hoofd. Er gaat van alles mis qua werk en onze kinderen zijn wel klaar met de zomervakantie. En al weet ik eigenlijk wel dat het bij iedereen regelmatig zo gaat, toch is het internet dan best een verraderlijke plek, met z’n perfecte plaatjes en kinderen die alleen maar lijken te lachen. Gisteren besloten we toch maar even naar buiten te gaan, naar het bos. De heide op de Kampina staat in bloei en ondanks dat het vrij donker was (het leek wel januari, zo bewolkt!) was het prachtig. Ik voelde de regen op mijn gezicht en werd er zelfs een beetje rustig van, alsof het m’n zorgen en de drukte wegspoelde. Gelukkig lijkt de zon weer terug te komen.

Heide op de Kampina, by zilverblauw.nl

It feels like autumn outside and so it does in my head. It pours in the Netherlands. Yesterday we decided to go outside anyway, we just all really needed some air. I felt the rain on my face and it sort of cleansed me. We all loved the purple color of the heather in bloom and when we came home, we all felt relieved. Luckily there are better days ahead.

Heide op de Kampina, by zilverblauw.nl

Heide op de Kampina, by zilverblauw.nl

16

Boshuis Venkraai

boshuis venkraai, by zilverblauw.nl

boshuis venkraai, by zilverblauw.nl

We brachten onze zaterdag door met Jorg en Froukje en hun kinderen. Ze zijn een van mijn beste en oudste vrienden: Jorg en ik richtten ons eerste bandje op toen ik 13 was. Ondanks dat ze nu aan de andere kant van het land wonen, zien we elkaar nog regelmatig. Onze kinderen werden ook vrienden, hun oudste is drie weken ouder dan Wolf. Uiteindelijk stopten Jorg en ik allebei met muziek maken om andere creatieve dingen te gaan doen. Een paar weken terug was Jorg bij De Wereld Draait Door omdat hij met zijn project mocht deelnemen aan het DWDD pop-up museum in Amsterdam. Je snapt dat ik ontzettend trots ben.

boshuis venkraai, by zilverblauw.nl

We wandelden we door de bossen bij ons dorp en stopten bij Boshuis Venkraai voor chocomel en bier. Het is alsof de tijd heeft stilgestaan in deze oude boswachterswoning. Mocht je ooit eens in de Oisterwijkse bossen gaan wandelen, vergeet dan niet hier wat te drinken. Alvast een fijne nieuwe week!

boshuis venkraai, by zilverblauw.nl

We spend our Saturday with Jorg and Froukje and their kids. They’re one of my best and oldest friends: Jorg and I started our first band together when I was 13. Although they’ve moved to the other side of the country, we see each other quite often. Their oldest son is three weeks older than Wolf and our children became friends too. At the end, we both quit music to focus on other creative things. Jorg started this thing called iScent and aroma jockey and even made it to national television a couple of weeks ago. You can imagine I am really proud.

boshuis venkraai, by zilverblauw.nl

We went for a walk in our local woods and stopped for drinks at Boshuis Venkraai. It’s like the clock stopped ticking 40 years ago in this venue. If you’re ever around, go check it out. Enjoy your Sunday!

boshuis venkraai, by zilverblauw.nl

10