Hoeveel geluk heb ik, dat ik door het doen van één van de dingen die ik het liefst doe -bloggen- word uitgenodigd om te komen spreken over datgeen ik zo graag doe, in een stad waar ik zo ongeveer mijn hele leven al naartoe wil. (Ik was 13 toen ik Cristiane F. las en sindsdien heeft Berlijn een magische aantrekkingskracht op me) En dat ik dan ook nog samen met de leukste man kan gaan, fijn met z’n tweeën, een keer zonder kindjes. Tel daarbij op dat het ineens tropisch warm blijkt te worden, waardoor we tot laat in de avond in een t-shirtje door Berlijn kunnen slenteren. Nou, heel veel geluk dus. Ik vrees dat jullie voorlopig nog niet van de Berlijn-foto’s af zijn. Mea culpa.
I feel so lucky for the invitation to speak on the Hive about some of the things I love to do most -blogging- in one of the cities I always wanted to go -Berlin- with the man I truly love by my side and the small men safely at Casper’s parents. I’m afraid I have to keep bothering you with this Berlin-pictures for a little longer, hope you don’t mind…
