Kerstverhaal 2010: Swift

Als mijn vader in april 2009 verhuist naar een andere provincie en mijn broertje Jesse daardoor bij mijn moeder gaat wonen, (tja, gescheiden ouders, dan krijg je dat soort dingen) wil Jesse als vanzelfsprekend zijn rood-witte kater Swift en Swift’s moeder Rat met zich meenemen. Swift en Rat worden dus door mijn vader in twee mandjes naar mijn moeder en broertje gebracht. Diezelfde nacht springt Swift uit het raam op de eerste verdieping. Sindsdien is hij spoorloos. Mijn broertje is ontroostbaar; Swift is zijn kat, hij heeft hem geboren zien worden. We zoeken tevergeefs; Casper maakt bovenstaande poster die we overal in ons dorp ophangen. Niemand reageert. Swift is weg.

Sinds enkele maanden hebben we last van een insluipkat, die ’s nachts alle brokjes opeet. Onze eigen katten hebben stress; hoe kouder het wordt, hoe vaker en langer de insluiper binnenkomt en -blijft. Op een gegeven moment ligt hij zowat de hele nacht op het matje bij onze achterdeur, lekker warm op de door vloerverwarming verwarmde tegelvloer. Naarmate  het jaar vordert, kunnen we steeds vaker een glimp van onze insluiper opvangen; een rood-witte kater. Het kan toch niet waar zijn, Swift is al een jaar en acht maanden weg… Deze week maakt Casper ’s ochtends snel een foto van de insluiper en stuurt die naar mijn moeder. Ongeloof. Het is tóch waar. Het is Swift!!

Op vrijdagochtend, de dag van kerstavond, organiseren we een grote actie om Swift te vangen. Mijn moeder en broertje Jesse komen vroeg in de ochtend naar ons toe, in de hoop dat Swift hen nog kent en dit het vangen zal vergemakkelijken. Swift is echter erg vroeg bij ons vandaag en laat zich gemakkelijk onze badkamer inlokken, waar hij al zit als hij met zijn baasje herenigd wordt. Zodra Swift Jesse ziet, begint hij te spinnen. Wij weten wel voor wie kerst 2010 niet meer stuk kan, inclusief overheerlijk kerstdiner bij een lekker warme kachel. Welkom thuis Swift!

Fijne kerstdagen allemaal!

A year and eight months ago, my little brother Jesse’s cat Swift disappeared. Swift jumped out of a window on the second floor, never to be found again. Since a couple of months we notice that there’s an uninvited guest visiting our house during night-time; a stranger cat eating all our cats’ food. The colder it gets, the longer this cat stays in our home at night. We hear him, but don’t see him. Our cats aren’t happy with the uninvited guest, it makes them restless and stressed. Last week, Casper catches a glimp of our stranger; red-white, just like Jesse’s Swift. Could it be true? Casper manages to make a photo of the cat and sends it to Jesse. It really is Swift!! Gone for almost two years and now found, by us, the family of his original owner. We still can’t believe it, but it is clear that Swift and Jesse will have a fabulous christmastime!

A merry christmas to all of you!

, , ,

16 Responses to Kerstverhaal 2010: Swift

  1. Iris Vank 24 december 2010 at 17:06 #

    Waaauw, het lijkt wel een sprookje!

  2. mireille 24 december 2010 at 18:16 #

    Ow….
    snik
    een waargebeurt
    soort van kerstverhaal.
    Ongelofelijk zeg!
    Hopen dat je nu ook
    het incontinentie materiaal
    op kan ruimen.

    Geniet van de kerstdagen!

  3. Juffrouw Kikkerbil 24 december 2010 at 18:23 #

    Ik krijg er helemaal kippenvel van! Echt ongelofelijk, bijna een wonder…

  4. Fienke 24 december 2010 at 18:49 #

    Geweldig verhaal. Hoera voor Swift & Jesse! Fijne dagen (oh ja en werk ze).

  5. elianne 24 december 2010 at 19:32 #

    een kerstverhaal indeed.
    Goede dagen!

  6. Marjolein 24 december 2010 at 19:56 #

    Wauw, wat mooi! Geeft een heerlijk feel-good-gevoel.
    Ik geloof meteen dat de kerst van Jesse en Swift nu al goed is. Maar ik wens jou ook hele fijne dagen. Veel plezier!

  7. Marjolein 24 december 2010 at 19:56 #

    Wauw, wat mooi! Geeft een heerlijk feel-good-gevoel.
    Ik geloof meteen dat de kerst van Jesse en Swift nu al goed is. Maar ik wens jou ook hele fijne dagen. Veel plezier!

  8. Carla 24 december 2010 at 20:03 #

    Nou ja zeg….super! Toevallig hoorde ik deze week van een kennis uit het dorp ongeveer hetzelfde verhaal, hun kat was 7 maanden zoek en nu ook weer terug..
    Wat een wonder, Swift heeft zeker wel wat knuffels verdiend!
    Fijne kerstdagen!!
    x Carla

  9. Liesbet 24 december 2010 at 20:07 #

    Wauw, wat een mooi kerstverhaal. En dan nog waargebeurd ook 🙂

  10. sandra 24 december 2010 at 20:42 #

    wat een bijzonder verhaal. Ik denk dat rooie katten nu eenmaal de meest eigenzinnige van hun soort zijn en ook het beste geheugen hebben.
    Mooie hereniging van kater en baasje!

  11. Mammalien 24 december 2010 at 21:37 #

    Dat is nog eens een mooi kerstverhaal. Lang leve Swift!

  12. Judith 25 december 2010 at 00:42 #

    ah…lief! Knap van zo’n kat he!

  13. Janne 25 december 2010 at 10:38 #

    Wow wat een prachtig begin van de kerst zo!!

  14. hinke 25 december 2010 at 12:59 #

    wat een ultiem kerstverhaal! snif, wat een tranentrekker 😉
    Fijne dagen, Anki!

  15. sonia 25 december 2010 at 22:24 #

    wat een leuk verhaal! sonia

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.