Archive | Fotografie

Meet Pjoes

Siamees ragdoll Pjoes, by zilverblauw.nl

Siamees ragdoll Pjoes, by zilverblauw.nl

Onze kinderen wilden heel graag een poes. Al maanden ging het erover. Gisteren haalden we Pjoes op. Half siamees, half ragdoll. Ze is zó lief, wilde meteen op schoot liggen, knuffelen en spelen. We zijn allemaal een beetje verliefd op haar.

Our children begged for a cat for months, so yesterday we bought Pjoes. She’s a mix between a Siamese and a Ragdoll. We’re all madly in love with her.

Siamees ragdoll Pjoes, by zilverblauw.nl

p.s. Als je dit blog al langer leest, weet je dat we vroeger poes Thijs hadden. Als je écht een diehard lezer bent, weet je misschien dat we daarvoor ook al poezen hadden (waaronder Curry en Tobias). Allemaal waren het simpele, Europese korthaar-katten. We wonen vlakbij het spoor en aan een vrij drukke weg, daarom kozen we deze keer voor een raskat met een huiselijk karakter, die we in huis en de tuin kunnen houden.

Siamees ragdoll Pjoes, by zilverblauw.nl

Siamees ragdoll Pjoes, by zilverblauw.nl

35

Over typografie, lieve vrienden en fijne (on)bekenden

Lust for live - We like art, by zilverblauw.nl

Ik hou van grafische kunst, typografie en papier (liefst een combinatie van die drie), misschien wel net zoveel als ik van fotografie hou. De enorme poster van We Like Art, ontworpen door Sigrid Calon, sprak me dus meteen aan. Toen ik op het We Like Art Instagram-profiel uitsprak hoe gaaf ik de poster vond, stuurden ze er als verrassing eentje naar me op. Superlief! De poster is ontworpen ter promotie van de ‘Lust for Life’-tentoonstelling, die je dit weekend nog kunt bezoeken in de Westergasfabriek in Amsterdam.

Lust for live - We like art, by zilverblauw.nl

En toen ik afgelopen week op bezoek ging bij mijn vrienden Jorg en Froukje, kreeg ik zomaar een cadeautje van ze: the Cube Calender van Philip Stroomberg en de prachtige inspiratiepublicatie ‘Anders’ van Ipskamp Printing, dat laat zien hoeveel gave dingen we eigenlijk met papier en inkt kunnen. Jorg’s bedrijf Iscent, dat ook de geuren voor onze kaarsjes maakte, ontwikkelde voor IGEPA, de papiergroothandel achter de Cube Calender, een geur op maat die ze voortaan als extra beleving gaan toevoegen aan hun briefpapier. Cool! (Ik ben erg trots op wat Jorg doet, het is zo gaaf!)

IGEPA Algro Design Cube Kalender, by zilverblauw.nl

De kaft van het magazine is onder andere bedrukt met lichtgevende inkt, echt te gek. En misschien vinden jullie me nu een nerd, maar die kalender vind ik dus echt helemaal het einde: elke dag scheur je er een stukje papier af en om de zoveel dagen vind je pakkende quotes, allemaal superstrak en gelikt vormgegeven. Sommige van die quotes vind ik dus zo gaaf, dat ik het jammer vind om die stukjes papier weg te gooien. Dus die zet ik dan, als een echte nerd, naast de kalender. Wens jullie allemaal een fijne avond!

As you might know I love typography and graphic design, and so it came I fell in love with this poster from the We Like Art-show ‘Lust for Life’, designed by Sigrid Calon. When I told the people behind We Like Art about my love for the poster, they were so kind to send me one, how sweet. If you happen to be in Amsterdam for the weekend, I really recommend visiting ‘Lust for Life’ in the Westergasfabriek. The Cube Calender by Philip Stroomberg was a gift from my friends Jorg and Froukje and I feel like a true nerd when I look at it: I just love the design, the tiny but amazing quotes that pop up on a regular basis and the shape that changes through the year.     

IGEPA Algro Design Cube Kalender, by zilverblauw.nl

4

Mus & mama II

Mus & mama, by zilverblauw.nl

Mus & mama, by zilverblauw

Toen ik vorige week de foto’s van onze kinderen hier plaatste en daarbij weer eens vertelde dat ik zelf niet graag op de foto ga, bedacht ik me later hoe gek dat eigenlijk is. Voor Shoot! schreef ik nota bene een stukje over hoe waardevol het is om beeld van jezelf te hebben. Best stom dus, dat ik m’n eigen advies te weinig opvolg. Gelukkig is Mus altijd wel in voor knuffelen voor een paar bloesembomen (deze staan op het land van een kweker, dat we ‘stiekem’ betraden, dus het was nog een avontuur ook) en met een beetje voorbereiding kosten een paar foto’s nog geen minuut.

I hate to see myself on photos. At the same time I realize how stupid it is to feel this way, especially since taking images is what I love to do most. Luckily Mus is always in for a bit of cuddling in front of blossoming trees. So, for once I handed over my camera to Casper and asked him to be in control over the shutter release button. We definitely should do this more often. 

Mus & mama, by zilverblauw.nl

Een beetje achtergrondinformatie voor als je daarin geïnteresseerd bent: ik maakte de foto’s met een D800e en een 50mm f/1.4 lens. De eerste en de derde foto zijn gemaakt met een sluitertijd van 1/4000, een ISO van 125 en een diafragma van f/1.8. De tweede foto is gemaakt met een sluitertijd van 1/2500, een diafragma van f/2.8 en een ISO van 250. Als je goed kijkt, zie je op de tweede foto minder onscherpte in de achtergrond (‘bokeh’ ofwel ‘vaag’ in het Japans). Er waren tijden dat ik mezelf liet afschrikken door cijfers zoals hierboven, (wiskunde was -zacht uitgedrukt- nooit mijn sterkste kant) maar inmiddels zijn ze een soort taal voor me geworden, die ik beheers en in kan zetten zoals ik wil. Als je houdt van fotograferen, leer dan die taal. Je kunt jezelf geen groter cadeau doen. In mijn boek Shoot! leg ik de basis van fotografie op simpele, begrijpelijke wijze uit en ik geef ook workshops en één op één masterclasses. Neem gerust en vrijblijvend contact op als je interesse hebt. (casper@zilverblauw.nl)

Mus & mama I

15

Land van Ooit II

roze kasteel Land van Ooit, zilverblauw.nl

roze kasteel Land van Ooit, zilverblauw.nl

Afgelopen zondag vond ik dat het tijd was voor een uitje. Onze keuken en eetkamer zijn gezellig, maar we zitten al meer dan een week op elkaars lip (natuurlijk viel het een beetje tegen met de vloer, dat is eigenlijk bij elke grote klus zo. We beginnen heel optimistisch en denken dat we een week nodig hebben en dat worden er dan minstens twee). We besloten naar het Land van Ooit te rijden. Ik was er afgelopen zomer met mijn bever-vrienden, maar Casper en de kinderen waren er nog niet geweest.

We’re still busy painting the floor. It takes longer than expected, mostly because we were too optimistic at the start. Living in just the kitchen and dining room is cosy but challenging, so last Sunday we decided to go out and visit the Land van Ooit. I posted about this old theme park before, but Casper and the kids had never been there. The pink castle looked ever sadder in winter than it did in summer, but it made us happy nevertheless.  

Land van Ooit, zilverblauw.nl

Mocht je de blogpost van afgelopen zomer gemist hebben: het Land van Ooit is een oud attractiepark dat in 2007 vanwege faillissement gesloten werd. De overblijfselen, zoals een echt roze kasteel, staan er nog. Het is er verdrietig en prachtig tegelijk, helemaal als het weer, zoals afgelopen zondag, ook een beetje triest is. Het Land van Ooit is een vrij toegankelijk wandelgebied, mocht je er ook eens heel willen dan kun je hier meer lezen. Fijne woensdag!

roze kasteel Land van Ooit, zilverblauw.nl

14