Archive | januari, 2013

Hoop

Hope 1

Jullie reacties zijn hartverwarmend: via mail, een reactie hier, Instagram, post… Ik had nooit kunnen denken dat mijn simpele afkondiging zoveel zou losmaken bij zo’n grote groep mensen. Dat ik zou worden gemist, oprecht. Zomaar wat woorden, gedachten die me bezig hebben gehouden de laatste blog-vrije week:

Ik ga nooit kopje onder. Ik ben sterk. Dat ben ik altijd geweest. Ik hou de boel bij elkaar, zorg voor een vast inkomen naast mijn creatief zelfstandige man en alles gaat ons voor de wind. Ik geef niet toe dat ik steeds puzzel met tijd. Dat het eigenlijk structureel teveel is, al heel lang. Een gezin met twee kinderen, een bedrijfje wat aan alle kanten de gevolgen van de crisis merkt en een baan van 32 uur, die ik binnenkort kwijt raak vanwege reorganisatie, omdat managers die nog nooit met me hebben gesproken, niet geloven in de waarde van mijn functie. Al mijn loyaliteit ten spijt. De laatste maanden voel ik me lamgeslagen. Uitgevochten. Alleen. In de steek gelaten door mensen die naast me zouden moeten staan. Ik zie geen schoonheid meer, terwijl het juist mijn kracht is dat overal te zien. Dus waarom zou ik dan nog bloggen? Wat heb ik dan nog te inspireren? Er zijn zoveel mensen die mooie dingen maken, ik kan er net zo goed mee stoppen. Wat maakt het voor verschil?

Wat ik me gerealiseerd heb, is dat fotograferen en bloggen mijn zuurstof is, in een wereld waarin ik me continu buiten adem voel. Omdat ik de drang voel iets te willen maken, iets wat ik mooi vind, waar ik in geloof. Creëren. Na mijn werk, om vijf uur, nog snel even mijn camera uit de achterbak van mijn auto pakken om iets te fotograferen, wat me opviel terwijl ik die ochtend discussiërend met een collega naar een vergadering reed. Parels tijdens grijze dagen. Daarom kan ik hier niet weg blijven, al denk ik rationeel wel eens dat dat beter zou zijn, omdat ik gewoon niet zakelijk genoeg ben om écht door te pakken en iets van dit concept te maken. En omdat het me aan steun ontbreekt op dat gebied. En ja, ook omdat er in deze harde internetwereld ook een stel mensen zijn die de sfeer van mijn blog om wat voor reden dan ook niet trekken en me daarom steeds keihard proberen neer te slaan, verbaal, op sociale media of fora. Hoewel dat laatste niet de hoofdreden is hoor, want over het algemeen heb ik lak aan wat andere mensen van me vinden. Diep in mijn hart blijf ik een vreselijk naïeve optimist, met veel te veel vertrouwen in mensen, al ga ik keer op keer op mijn bek. Want misschien is dat wel het enige waar ik me nog aan vast kan houden: dat ieder mens in essentie goed is, hoe stom zijn of haar gedrag ook is en hoezeer ik mezelf ook steeds laat kwetsen. Daarin wil ik blijven geloven, en daarom wil ik hier mijn boodschap blijven delen. Wat anders dan jullie van me gewend zijn, want ik ben niet meer dezelfde. En wie weet bouw ik Zilverblauw toch ooit nog eens uit, zoals ik dat al jaren in mijn hoofd heb. Niemand kan me afnemen dat ik in mijn eigen droom blijf geloven, toch?

En jep, dit hierboven is mijn nieuwe poster. Al bedacht voor de crisis, maar nu toepasselijker dan ooit. Liefs voor jullie allemaal. En bedankt. xx

Hoop 2

International readers: I will translate my posts again soon. For now, please use a translator. Thank you so much.

Edit: de ‘hope’-poster staat nog niet in de shop, maar mocht je ‘m al willen bestellen: het is een A3-formaat (kan in een 30×40 lijst, die op de foto komt van de HEMA) kost 10 euro en ik heb speciale brievenbuskokers, die dus met de gewone post mee kunnen. De verzendkosten zijn daardoor maar 1 euro. Mail me even op anki@zilverblauw.nl als je er een wil bestellen. Dank!

Comments { 138 }

tomorrow is only a daydream away

Ik zal voorlopig minder hier zijn dan jullie van me zijn gewend. Misschien blog ik vanaf nu niet meer, misschien ben ik morgen weer terug, dat weet ik niet. Iedereen die wacht op mail van mij: sorry, het lukt me nu even niet. Ga vooral allemaal door met het plaatsen van ‘Count Your Blessings’. Misschien ben ik nog op Instagram. Ik ben in ieder geval zeker op de Facebookpagina van Red-Rag boys & girls te vinden. Hopelijk tot snel! xx

Comments { 66 }

Courgettesoep

Courgettesoep

Als het koud is, vind ik niets lekkerder dan soep. Heerlijk warme soep. Courgettesoep is één van mijn favorieten. Simpel en lekker.

Ingrediënten, voor een grote pan soep: 5 courgettes, (gewone, hierboven een bolcourgette die ik nog had van dit project) 2 gewone uien, een rode ui, bolletje knoflook, (of twee tenen) verse rozemarijn, (ik neem altijd deze en maak die helemaal op in een pan soep) bakje roomkaas, (de goedkoopste vind ik de beste) twee à drie groentebouillonblokjes.

Doen: Snijd de courgettes in stukjes. Fruit de uien en de knoflook en voeg na een paar minuten de courgette toe. Ontdoe de rozemarijnblaadjes van hun takjes en bak even mee. Zet ondertussen de bouillonblokjes op, in een grote soeppan, met een laagje water. Bak tot de courgettes wat glazig zijn en voeg het geheel toe aan de bouillon. Pak de staafmixer en mix tot een gladde massa ontstaan. Voeg tweederde van de roomkaas toe. Even goed verwarmen en klaar is je soep!

Courgettesoep

Mandje – Rice * Plank – TISlifestyle * Soepkom – Marimekko

Comments { 22 }

Count your blessings

Kinfolk

Bloemen

Een nieuwe lens voor mijn camera. Een prachtig plantje wat ik kocht van de bloemist-bon die we van Casper’s ouders kregen. Bloemen. Stukjes appel voeren aan mijn zeurende kinderen. Het prachtige tijdschrift ‘Kinfolk‘, wat me aan de ene kant gelukkig maakt vanwege de enorme schoonheid van de foto’s die erin staan en aan de andere kant heel nederig, omdat ik nog zoveel te leren heb. Een nieuwe poster voor de shop naar de drukker. (spannend) Een andere poster bijna af. Sneeuw. Paarden. En warme chocomel. Wat maakte jullie gelukkig?

A new lens for my camera. A lovely plant I bought with the flower gift card given to us by Casper’s parents. Flowers. Feeding pieces of apple to my nagging children. The beautiful magazine ‘Kinfolk‘, what made me feel ridiculously happy because of the beauty of it’s pictures, and humble at the same time because there is so much to learn where it comes to photography. A new poster for the shop to the printing office, how exciting. Another poster almost finished. Snow. Horses. And hot chocolate. What made you happy last week?

marimekko bordje + firefly

More ‘Count your blessings’? Check the ‘Count your blessings’-page

Comments { 13 }

Lomo-saturday

paardje in de sneeuw

paardje 3 nikon FE

paardje close-up Nikon FE

Paarden en de analoge camera: het blijft een fijne combinatie. Helemaal als er ook nog sneeuw ligt. Deze foto’s maakte ik gisteren in de schemering. Het zijn dezelfde pony’s als hier, al hebben ze inmiddels een dikke wintervacht.

Horses and analogue camera’s: I love the combination. Especially when it snows. I took this pictures yesterday, in the twilight. This are the same pony’s as you see here, wearing their thick winter coat. 

paardje in de sneeuw 2

paarden in de sneeuw 2

I used the Nikon FE with expired film (thanks again Monique) ISO 100 and a 105-135mm lens. For more Lomo-saturday take a look at the blogs of IrisCasperMireilleMarritNikkiMarciaSacha and Nine. Happy saturday!

 

 

Comments { 26 }